باز هم ورزشکار دیگری از ایران به دلیل حاضر نشدن در صحنه رقابت با ورزشکار کشور اسرائیل از کسب مقام، موفقیت و این بار صعود به المپیک پکن باز ماند.
محمد بیداریان شناگر نوزده ساله و پر امید ایران برای کسب مجوز حضور در المپیک در ماده صد متر آزاد، به دلیل هم گروه شدن با ورزشکار اسرائیل از رقابت انصراف داد و از صعود به المپیک باز ماند. محمد بیداریان به گفته سرمربی تیم ملی شنا و به همراه محمد علیرضایی دیگر ملی پوش شنای کشور که سهمیه المیپک را کسب کرد. امید مسلم کشورمان در راه کسب مجوز و حضور در المیپک بود. بیداریان در اردوی بلغارستان تنها 1 ثانیه و 19 صدم ثانیه با رکورد ورودیه المپیک (50 ثانیه و 95 صدم ثانیه) فاصله داشت.
در اینکه ورزشکاران ایران با میل و رغبت خود از شرکت و حضور در میادین بین المللی و رویارویی با ورزشکاران اسرائیل انصراف بدهند جای بسی شک و تردید است. زیرا تمام سعی یک ورزشکار رسیدن به موفقیت در میادین جهانی و المپیک است. 20 سال دیگر کسی یادش نیست بیداریان که بود و چه شد. اما همه می گویند. محمد علیرضایی توانست سهمیه المپیک را کسب کند.
در نگاهی دیگر نیز باید به این نکته اندیشید که چرا باید هزینه هایی بس گزاف انجام شود تا ورزشکاری به آمادگی حضور در میادین بین المللی برسد و به خاطر قرعه مصاف با یک کشور خاص از مسابقه دادن انصراف دهد. آیا این کار عاقلانه است ؟ در هر صورت احتمال هم قرعه شدن با ورزشکاران اسرائیل همواره وجود دارد، آیا باید هم هزینه کرد و هم انصراف داد ؟
نکته آخر در حالیکه تیم متشکل از ورزشکاران اسرائیل و فلسطین با تیم بارسلونای اسپانیا در مسابقه ایی دوستانه شرکت می کنند، آیا ما کاسه داغ تر از آش نیستیم ؟
